شعرهایی که باید در شب خواند. صداهایی که باید در شب شنید. در شکوه‌آمیزترین ساعاتی که می‌توان دید، شنید، خواند، به یاد آورد، نوشت. در تاریک‌ترین و ساکت‌ترین ساعات شب. روز شکوهشان را می‌کاهد. جلوه‌ای ندارند در روشن شلوغ روز نشستن پای این صداها، کلمات، رنگ‌ها. در شب، در نبض پرضرب شب. زنده که شب‌ها هنوز پاهایم را می‌برد از زمین؛ در آن نامعلوم مکان آویزان...